Πότε ευθύνεται η τράπεζα για τις επενδυτικές «συμβουλές» της; Ο Άρειος Πάγος απαντά — ξανά.

Με τις ΑΠ 364/2026 και ΑΠ 765/2026, ο Άρειος Πάγος επιβεβαιώνει μια πλέον παγιωμένη γραμμή: όταν τράπεζα, μέσω των στελεχών της, προωθεί σε συντηρητικό επενδυτή-καταναλωτή σύνθετα προϊόντα (όπως ομόλογα μειωμένης εξασφάλισης) χωρίς προσήκουσα ενημέρωση για τους κινδύνους, γεννάται αδικοπρακτική ευθύνη (άρθρο 914 ΑΚ) — η παράβαση του Κώδικα Δεοντολογίας ΕΠΕΥ αρκεί για τη θεμελίωση της παρανομίας. 

Κρίσιμη και η δεύτερη πτυχή της ΑΠ 364/2026: τα τοκομερίδια που εισέπραξε ο επενδυτής δεν συμψηφίζονται με τη ζημία του. Η καλή πίστη (288 ΑΚ) δεν ανέχεται το «κέρδος» να αποβαίνει σε όφελος του ζημιώσαντος. 

Για επενδυτές που υπέστησαν ζημίες από πλημμελή ενημέρωση, το αναιρετικό οπλοστάσιο είναι σήμερα πληρέστερο από ποτέ. Η έγκαιρη νομική αποτίμηση κάθε χαρτοφυλακίου-«ναυαγίου» κάνει τη διαφορά. 

Σημείωση: Η ανάρτηση αποτελεί αφορμή σχολιασμού δημοσιευμένης νομολογίας και ΔΕΝ αφορά υπόθεση του γραφείου.