Ενημερωτικό Δελτίο
Απόφαση ΤρΕφΑθ 3467/2023: Η εξουσία της Εταιρείας Διαχείρισης απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις (ΕΔΑΔΠ) να απαιτήσει την καταβολή της απαίτησης προς την ίδια δεν αποκλείει την καταβολή αυτής στην ΕΑΑΔΠ
Οι Εταιρείες Διαχείρισης απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις (Ε.Δ.Α.Δ.Π.) στις οποίες ανατίθεται υποχρεωτικά από τις Ε.Α.Α.Δ.Π. η διαχείριση των από αυτές αποκτηθέντων απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις, δεν αποκτούν τις εν λόγω απαιτήσεις κατά κυριότητα και, συνεπώς, δεν καθίστανται ειδικοί κατά το ουσιαστικό δίκαιο διάδοχοι των εν λόγω ιδρυμάτων, νομιμοποιούνται δε όχι ως δικαιούχοι, αλλά ως μη δικαιούχοι διάδικοι να διεξάγουν τις περί των διαχειριζόμενων απαιτήσεων δίκες και τις διαδικαστικές πράξεις εκτέλεσης για δικαίωμα τρίτου, αιτούμενες, ωστόσο, έννομη προστασία στο όνομά τους, κατά παραχώρηση του νομοθέτη, όχι, όμως, για ίδιο λογαριασμό. H εξουσία της Ε.Δ.Α.Δ.Π. να απαιτήσει την καταβολή προς την ίδια καθορίζεται από τη βούληση των μερών και από το ίδιο το περιεχόμενο της σύμβασης ανάθεσης διαχείρισης, ενεργώντας προς εκπλήρωση συμβατικής υποχρέωσης έναντι του αληθούς δικαιούχου. Η σύμβαση διαχείρισης, ομοιάζει με την εξουσιοδότηση προς είσπραξη. Ο εξουσιοδότης διατηρεί την ιδιότητα του δανειστή και γι’ αυτόν τον λόγο γίνεται δεκτό ότι ο οφειλέτης, και μετά την εξουσιοδότηση προς είσπραξη, μπορεί να καταβάλει όχι στον εξουσιοδοτημένο αλλά στον δανειστή. Η εξουσία της Ε.Δ.Α.Δ.Π. να απαιτήσει την καταβολή της απαίτησης προς την ίδια δεν αποκλείει την καταβολή στην Ε.Α.Α.Δ.Π., η οποία και επιφέρει το αποσβεστικό της οφειλής αποτέλεσμα.
Απόφαση ΣτΕ 1177/2023 Τμ.Ε: Έννομο συμφέρον προσβολής παρά την περίληψη κηρυχθείσας ως αναδασωτέας έκτασης σε δασικό χάρτη κατά του οποίου έχουν ασκηθεί αντιρρήσεις
Με την κρινόμενη έφεση ζητήθηκε η εξαφάνιση της 631/2019 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών. Με την απόφαση αυτή έγινε δεκτή η από 8.4.2010 αίτηση ακυρώσεως του εφεσίβλητου και ακυρώθηκε η 240/25.1.2010 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Αττικής, με την οποία είχαν κηρυχθεί ως αναδασωτέα, τα δημόσια, ιδιωτικά και διακατεχόμενα δάση και δασικές εκτάσεις, που περιλαμβάνονταν στις εκτάσεις που κάηκαν από την πυρκαγιά της 21ης – 24ης Αυγούστου 2009, συνολικού εμβαδού 66.832 στρεμμάτων, ευρισκόμενες στις κτηματικές περιφέρειες των πρώην κοινοτήτων Γραμματικού, Βαρνάβα και Καπανδριτίου Αττικής και στην κτηματική περιφέρεια του Δήμου Μαραθώνα Αττικής, κατά το μέρος που κηρύχθηκε ως αναδασωτέα έκταση εμβαδού 4.120 τ.μ. στη θέση «Οινόη» της κτηματικής περιφέρειας του Δήμου Μαραθώνα, επί της οποίας ο εφεσίβλητος προέβαλε δικαιώματα κυριότητας. Σε σχέση με την συνδρομή των όρων του άρθρου 58 παρ. 1 του π.δ. 18/1989 με την κρινόμενη έφεση προβλήθηκε ότι δεν υφίσταται νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας για το νομικό ζήτημα αν ο αιτών την ακύρωση της πράξης αναδάσωσης στερείται εννόμου συμφέροντος για την ακύρωση της πράξης αυτής, στην περίπτωση που η έκταση στην οποία αφορά η αναδάσωση περιλαμβάνεται σε αναρτημένους δασικούς χάρτες και εκκρεμούν αντιρρήσεις ασκηθείσες από τον αιτούντα ενώπιον της αρμόδιας, σύμφωνα με το άρθρο 18 του ν. 3889/2010, Επιτροπής Εξέτασης Αντιρρήσεων (ΕΠ.Ε.Α.) και, επομένως, αν στην περίπτωση αυτή δύναται το δικαστήριο, ενώπιον του οποίου εκκρεμεί η σχετική αίτηση ακυρώσεως, να εξετάσει την επάρκεια της αιτιολογίας της πράξης αναδάσωσης. Πράγματι, κατά τον κρίσιμο χρόνο ασκήσεως της κρινόμενης εφέσεως δεν υπήρχε νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας ως προς το ανωτέρω νομικό ζήτημα, η δε 2399/2021 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την οποία επιλύθηκε ρητώς το ζήτημα αυτό, δημοσιεύθηκε μετά τον κρίσιμο, εν προκειμένω, χρόνο, αυτόν, δηλαδή, της άσκησης της κρινόμενης εφέσεως. Ειδικότερα, με την 2399/2021 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας κρίθηκε ότι όσον αφορά την ερμηνεία των διατάξεων των άρθρων 13 έως και 19 του ν. 3889/2010 «… Κύρωση Δασικών Χαρτών και άλλες διατάξεις», όπως ίσχυαν κατά τον κρίσιμο χρόνο, μόνη η παραδεκτή άσκηση αντιρρήσεων κατά του αναρτηθέντος δασικού χάρτη αποκλείει την κύρωσή του, κατά το αμφισβητούμενο με αυτές μέρος, πριν από την εξέταση των αντιρρήσεων αυτών. Κατά συνέπεια, δασικός χάρτης που κυρώνεται σύμφωνα με το άρθρο 17 του ν. 3889/2010, δεν επιτρέπεται να περιλαμβάνει, ως δασικού χαρακτήρα, εκτάσεις ως προς τις οποίες έχουν ασκηθεί παραδεκτές αντιρρήσεις, πριν από την ολοκλήρωση της εξετάσεώς τους. Περαιτέρω, από τις αυτές ως άνω διατάξεις, ερμηνευόμενες σε συνδυασμό με τις πάγιες διατάξεις για την κήρυξη ως αναδασωτέων εκτάσεων που καταστρέφονται ή αποψιλώνονται, όπως οι διατάξεις αυτές έχουν ερμηνευθεί από το Δικαστήριο, προκύπτει ότι οι ΕΠ.Ε.Α. δεσμεύονται, κατά τον χαρακτηρισμό εκτάσεως, από τις πράξεις αναδάσωσης, όταν αυτές καλύπτονται από το τεκμήριο νομιμότητας, δεδομένου ότι ο χαρακτήρας μιας έκτασης ως αναδασωτέας αρκεί αφ’ εαυτού για την υπαγωγή της στη δασική νομοθεσία, σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 5 του ν. 998/1979. Βάσει των ανωτέρω, δεν στερείται εννόμου συμφέροντος ο φερόμενος ως ιδιοκτήτης εκτάσεως να προσβάλει με αίτηση ακυρώσεως πράξη με την οποία κηρύσσεται αυτή ως αναδασωτέα, στην περίπτωση που η έκταση περιληφθεί σε αναρτημένους δασικούς χάρτες κατά των οποίων εκκρεμούν αντιρρήσεις ασκηθείσες από αυτόν, ενώπιον της Επιτροπής Εξέτασης Αντιρρήσεων. Και τούτο, αφενός μεν διότι η μερική κύρωση δασικού χάρτη, κατά το άρθρο 17 του ν. 3889/2010, δεν αναπτύσσει έννομα αποτελέσματα όσον αφορά εκτάσεις οι οποίες, κατά την ανάρτηση του δασικού χάρτη, είχε μεν θεωρηθεί ότι είχαν δασικό χαρακτήρα, ωστόσο ως προς αυτές ασκήθηκαν παραδεκτώς αντιρρήσεις, αφετέρου δε διότι με την άσκηση της ως άνω αίτησης ακυρώσεως κωλύεται η συναγωγή τεκμηρίου νομιμότητας ως προς την προσβληθείσα πράξη αναδάσωσης με αποτέλεσμα να παρίσταται λυσιτελής και η εξέταση των εκκρεμών αντιρρήσεων, κατά του αναρτηθέντος δασικού χάρτη, από τις αρμόδιες Επιτροπές Εξέτασης Αντιρρήσεων. Ως εκ τούτου, η κρίση του διοικητικού Εφετείου, σύμφωνα με την οποία το γεγονός ότι μετά την άσκηση της αιτήσεως ακυρώσεως αναρτήθηκαν για την επίμαχη περιοχή δασικοί χάρτες, κατά των οποίων ο εφεσίβλητος είχε ασκήσει αντιρρήσεις, δεν αποστερούσε τον τελευταίο από το έννομο συμφέρον του για την ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης αναδάσωσης, στηρίχθηκε σε ορθή ερμηνεία του άρθρου 47 του π.δ. 18/1989, σε συνδυασμό με τις διατάξεις περί κύρωσης των δασικών χαρτών και περί διαδικασίας αναδάσωσης και ο ως άνω λόγος εφέσεως κρίθηκε απορριπτέος ως αβάσιμος.
Απόφαση ΣτΕ 1007/2023 Τμ.Α: Αστική ευθύνη Δημοσίου - Υπέρβαση των άκρων ορίων της διακριτικής ευχέρειας των αστυνομικών οργάνων η μη λήψη μέτρων προς αποτροπή ζημιών
Με την κρινόμενη αίτηση ζητήθηκε η αναίρεση της 1358/2021 απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκαν αντίθετες εφέσεις του Ελληνικού Δημοσίου και της αναιρεσίβλητης εταιρείας κατά της 18729/2019 απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Με την τελευταία αυτή απόφαση έγινε εν μέρει δεκτή αγωγή της ως άνω εταιρείας με βάση τις διατάξεις του άρθρου 105 ΕισΝΑΚ και αναγνωρίστηκε η υποχρέωση του Ελληνικού Δημοσίου να της καταβάλει νομιμοτόκως αποζημίωση για την αποκατάσταση περιουσιακής ζημίας (θετικής ζημίας, που αντιστοιχεί σε δαπάνες αποκατάστασης φθορών του καταστήματός της στην οδό … και χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη, που η εταιρεία υπέστη λόγω της πλημμελούς άσκησης των καθηκόντων των αστυνομικών οργάνων κατά τη διάρκεια επεισοδίων που έλαβαν χώρα στις 17.9.2005, στην περιοχή των Εξαρχείων). Οι διατάξεις του ν. 2800/2000 και του π.δ. 141/1991, παράλληλα με την προστασία του γενικού συμφέροντος, αποβλέπουν, μεταξύ άλλων, και στην προστασία της περιουσίας των πολιτών. Κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, η προστασία της περιουσίας των πολιτών από βίαια επεισόδια που εκδηλώνονται στο πλαίσιο οποιασδήποτε μορφής μαζικής κινητοποίησης πολιτών αποτελεί υποχρέωση των αστυνομικών οργάνων, η εκπλήρωση της οποίας δεν εναπόκειται στη διακριτική ευχέρειά τους. Επομένως, αν τα αστυνομικά όργανα παραλείψουν παντελώς να επέμβουν για να προστατεύσουν την περιουσία πολίτη η οποία απειλείται υπό τις ανωτέρω περιστάσεις, η παράλειψή τους αυτή είναι παράνομη και, συνεπώς, συντρέχει η πρώτη απαιτούμενη για τη θεμελίωση αστικής ευθύνης του Δημοσίου προϋπόθεση της παρανομίας, δεν νοείται δε στην περίπτωση αυτή υπέρβαση των άκρων ορίων ή κακή άσκηση της διακριτικής ευχέρειας των αστυνομικών οργάνων, αφού πάντως τέτοια υπέρβαση των άκρων ορίων ή κακή άσκηση προϋποθέτει λογικά την άσκησή της. Διακριτική ευχέρεια διαθέτουν τα αστυνομικά όργανα μόνο ως προς τον τρόπο με τον οποίο θα ενεργήσουν, δηλαδή ως προς την επιλογή του είδους των μέτρων που πρέπει να λάβουν προς εκπλήρωση της ανωτέρω υποχρέωσης, δυνάμενα κατόπιν εκτίμησης να επιλέξουν και να εφαρμόσουν το καταλληλότερο για τη συγκεκριμένη περίπτωση επιχειρησιακό σχέδιο. Τα όρια της ανωτέρω διακριτικής ευχέρειας τίθενται από τους κανόνες δικαίου που προβλέπουν την ευχέρεια αυτή και καθορίζουν το περιεχόμενό της, καθώς και από τις γενικές αρχές του δικαίου, ο δε τρόπος άσκησης της διακριτικής ευχέρειας επιλέγεται από τα αστυνομικά όργανα κατόπιν εξειδίκευσης αόριστων αξιολογικών εννοιών, τόσο νομικών (π.χ. τα «αναγκαία μέτρα» του άρθρου 130 παρ. 3 και 4 του π.δ. 141/1991) όσο και τεχνικών (π.χ. τα «σχέδια προστασίας και ασφάλειας» του άρθρου 4 παρ. 4 του π.δ. 14/2001). Υπέρβαση των άκρων ορίων της διακριτικής ευχέρειας συντρέχει αν τα αστυνομικά όργανα, καθ’ ον χρόνο επιχειρούν προς εκπλήρωση της ανωτέρω υποχρέωσής τους, λαμβάνουν μεν μέτρα για να προστατεύσουν την ιδιωτική περιουσία, τα μέτρα όμως αυτά δεν είναι τα αναγκαία και πρόσφορα για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού. Στην ειδικότερη δε περίπτωση κατά την οποία τα αστυνομικά όργανα, αν και επεμβαίνουν και επιχειρούν, δε λαμβάνουν κανένα συγκεκριμένο μέτρο για να προστατεύσουν την περιουσία του πολίτη, η επιλογή της αποχής τους από κάθε ενέργεια ειδικώς προς το σκοπό της προστασίας του ανωτέρω αγαθού συνιστά υπέρβαση των άκρων ορίων της διακριτικής ευχέρειάς τους και για το λόγο αυτό είναι παράνομη. Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, η κρίση του διοικητικού εφετείου ότι η συμπεριφορά των αστυνομικών οργάνων που περιγράφεται στην απόφαση αυτή ήταν μη νόμιμη, στηρίχθηκε στις ανέλεγκτες κατ’ αναίρεση παραδοχές του ότι οι ζημιές στο κατάστημα της αναιρεσίβλητης προκλήθηκαν κατά τη διάρκεια των ανωτέρω βίαιων επεισοδίων και ότι τα αστυνομικά όργανα, αν και επενέβησαν κατά τη διάρκεια των επεισοδίων αυτών, δεν έλαβαν συγκεκριμένα μέτρα για την αποτροπή των ζημίων στο κατάστημα της αναιρεσίβλητης από την επίθεση που δέχθηκε από άτομα που συμμετείχαν στα επεισόδια αυτά. Με τις παραδοχές αυτές το δικάσαν δικαστήριο νομίμως εξέφερε την κρίση ότι στην προκείμενη περίπτωση υπήρξε υπέρβαση των άκρων ορίων της διακριτικής ευχέρειας εκ μέρους των αστυνομικών οργάνων. Συνεπώς, ο περί του αντιθέτου λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο, πάντως, δεν προσάπτονταν ειδικότερες αιτιάσεις στην κρίση αυτή, κρίθηκε απορριπτέος ως αβάσιμος. Αν δε ήθελε θεωρηθεί ότι με τον ανωτέρω λόγο αναιρέσεως προβαλλόταν ότι εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια της Ελληνικής Αστυνομίας να προστατεύσει τα περιουσιακά αγαθά των πολιτών που απειλούνται κατά τη διάρκεια βίαιων επεισοδίων, ο λόγος θα ήταν επίσης απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι υφίσταται υποχρέωση των αστυνομικών οργάνων να παράσχουν την ανωτέρω προστασία και η εκπλήρωση της υποχρέωσης αυτής δεν εναπόκειται στη διακριτική ευχέρειά τους.
Κοινή Υπουργική Απόφαση "Ασφάλεια και Υγεία κατά τη διανομή και μεταφορά προϊόντων και αντικειμένων με μοτοποδήλατα ή μοτοσικλέτες" (ΦΕΚ 4958 Β΄/7.8.2023)
Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως η Κοινή Υπουργική Απόφαση “Ασφάλεια και Υγεία κατά τη διανομή και μεταφορά προϊόντων και αντικειμένων με μοτοποδήλατα ή μοτοσικλέτες” που αφορά στην ορθή συντήρηση των οχημάτων και ορίζει τις αυστηρές τεχνικές προδιαγραφές των μέσων ατομικής προστασίας που οφείλει να παρέχει ο εκάστοτε εργοδότης στους διανομείς που απασχολεί, συμπεριλαμβανομένων και των εργαζομένων στις ψηφιακές πλατφόρμες (Δείτε το νέο νόμο πατώντας εδώ.)
Απόφαση ΣΤΕ 549/2023 Τμ.Δ: Πρόκληση ηθικής βλάβης λόγω υπέρβασης εύλογης διάρκειας της δίκης
Ο αιτών με την κρινόμενη αίτηση επιδιώκει την επιδίκαση ποσού 30.000 ευρώ σε αυτόν, για την ηθική βλάβη που υπέστη από την υπέρβαση της εύλογης διάρκειας της δίκης που άρχισε με την κατάθεση της από 10.7.2015 αιτήσεώς του για αναίρεση απόφασης Εφετείου και περατώθηκε με τη δημοσίευση της 991/2019 απορριπτικής αποφάσεως του ΣτΕ. Επειδή το επίδικο χρονικό διάστημα προξένησε βλάβη στον αιτούνται διήρκεσε συνολικά τρία (3) έτη, δέκα (10) μήνες και οκτώ (8) ημέρες, το Δικαστήριο δέχτηκε εν μέρει την αίτηση επιδικάζοντας στον αιτούντα το ποσό των 1.800 ευρώ για ηθική βλάβη.
Δημοσίευση Ν. 5045/2023: "Ενίσχυση του εισοδήματος των μισθωτών, των νέων, της οικογένειας και της εργασίας - Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις και άλλες επείγουσες διατάξεις"
Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ο ν. 5045/2023 με τίτλο “Ενίσχυση του εισοδήματος των μισθωτών, των νέων, της οικογένειας και της εργασίας – Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις και άλλες επείγουσες διατάξεις.” Ο νόμος περιλαμβάνει μεταξύ άλλων, τις διατάξεις για τη μείωση φόρου εισοδήματος για φορολογουμένους με εξαρτώμενα τέκνα, τη μείωση του ΕΝ.Φ.Ι.Α. επί ασφαλισμένων οικοδομών, την παράταση της προθεσμίας υποβολής των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος φορολογικού έτους 2022 φυσικών προσώπων και νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων, την επέκταση της απαλλαγής των τόκων των κρατικών ομολόγων και εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου από τη φορολογία εισοδήματος κ.α.
ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ: ΕΝΑΡΞΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ ΣΕ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ Π.Ε. ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ
Την 21η Αυγούστου 2023 ξεκίνησε η Ανάρτηση κτηματολογικών στοιχείων. Η διαδικασία της Ανάρτησης πραγματοποιείται πλήρως ψηφιακά, χωρίς την υποχρέωση του πολίτη για αυτοπρόσωπη παρουσία στο Γραφείο Κτηματογράφησης.
Οι ιδιοκτήτες, αφού επικαιροποιήσουν τα στοιχεία επικοινωνίας τους, στην ιστοσελίδα www.ktimatologio.gr, μπορούν να ελέγξουν και να επιβεβαιώσουν ή να διορθώσουν την καταγραφή της ιδιοκτησίας τους.
Τα Προσωρινά Κτηματολογικά Διαγράμματα και οι Προσωρινοί Κτηματολογικοί Πίνακες θα αναρτηθούν στο Γραφείo Κτηματογράφησης και θα παραμείνουν αναρτημένα επί δύο (2) μήνες, με ημερομηνία έναρξης την 21η Αυγούστου 2023.
Όποιος έχει έννομο συμφέρον μπορεί μέσα σε προθεσμία δύο (2) μηνών από την ανωτέρω ημερομηνία να υποβάλει αίτηση διόρθωσης κτηματολογικών στοιχείων κατά των στοιχείων της Ανάρτησης ηλεκτρονικά μέσω των «Ηλεκτρονικών Υπηρεσιών» του Ελληνικού Κτηματολογίου στο www.ktimatologio.gr, ή στο αρμόδιο Γραφείο Κτηματογράφησης, κατόπιν ραντεβού.
Για τους κατοίκους αλλοδαπής και το Ελληνικό Δημόσιο η αντίστοιχη προθεσμία είναι τέσσερις (4) μήνες. Ειδικά, για την αίτηση διόρθωσης προδήλου σφάλματος, η προθεσμία υποβολής είναι μέχρι 26-02-2024. Μέχρι την ίδια ημερομηνία μπορούν να υποβάλλονται και εκπρόθεσμες δηλώσεις.